శ్రీ విద్య -- తంత్రంలో ఒక ఉన్నతమైన మార్గం..........!!

శ్రీ విద్య -- తంత్రంలో ఒక ఉన్నతమైన మార్గం..........!!

శ్రీ విద్య అనేది కేవలం ఒక పూజా విధానం మాత్రమే కాదు, ఇది తంత్ర శాస్త్రంలో అత్యంత ఉన్నతమైన, విస్తృతమైన మరియు సంక్లిష్టమైన ఆధ్యాత్మిక మార్గం. శక్తి ఆరాధనలో ఇది ఒక ప్రధాన సంప్రదాయంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. శ్రీ విద్య కేవలం ఆచారాలు, మంత్రాలకు మాత్రమే పరిమితం కాకుండా, మంత్రం, యంత్రం, తంత్రం, యోగం, భక్తి మరియు జ్ఞానం అన్నీ సమ్మిళితమై ఉన్న ఒక సమగ్రమైన ఆధ్యాత్మిక పథం.

శ్రీ విద్య యొక్క ముఖ్య లక్షణాలు:

 * శ్రీచక్రం: శ్రీ విద్యకు కేంద్ర బిందువు శ్రీచక్రం. ఇది పవిత్రమైన జ్యామితీయ యంత్రం, విశ్వం యొక్క సృష్టి, స్థితి, లయలను సూచిస్తుంది. ఇది త్రిపుర సుందరి దేవత యొక్క నివాసంగా భావిస్తారు. శ్రీచక్రంపై పూజ చేయడం శ్రీ విద్యలో అత్యంత ప్రధానమైన భాగం.

 * త్రిపుర సుందరి ఆరాధన: శ్రీ విద్య ప్రధానంగా త్రిపుర సుందరి దేవిని (లలితా మహా త్రిపుర సుందరి) ఆరాధిస్తుంది. ఈ దేవి సౌందర్యం, జ్ఞానం మరియు శక్తికి ప్రతీక.

 * మంత్రాలు: శ్రీ విద్యలో అనేక శక్తివంతమైన మంత్రాలు ఉంటాయి, ముఖ్యంగా పంచదశి మరియు షోడశి మంత్రాలు. వీటిని గురువు నుండి దీక్ష పొంది, నిష్టగా జపించడం ద్వారా సాధకుడు ఉన్నత చైతన్యాన్ని పొందుతాడు.

 * గురు పరంపర: శ్రీ విద్యలో గురు పరంపరకు అత్యంత ప్రాధాన్యత ఉంది. సరైన గురువు ద్వారా దీక్ష పొంది, ఆయన మార్గదర్శకత్వంలోనే సాధన చేయాలి. గురువు లేకుండా శ్రీ విద్య సాధన చేయడం అసంభవం మరియు ప్రమాదకరం.

 * సాధనా పద్ధతులు: శ్రీ విద్యలో వివిధ రకాల సాధన పద్ధతులు ఉంటాయి:

   * బాహ్య పూజలు: శ్రీచక్ర పూజ, నవగ్రహ పూజలు వంటివి.

   * అంతర్గత పూజలు: కుండలినీ యోగం, ధ్యానం వంటి అంతర్గత సాధనలు.

   * వివిధ ఆచారాలు: తంత్ర శాస్త్ర నియమాలకు లోబడి చేసే ప్రత్యేక ఆచారాలు.

శ్రీ విద్య అనేది కేవలం ఆచారాలు మరియు మంత్రాలకే పరిమితం కాకుండా, సాధకుడిని ఆత్మజ్ఞానం మరియు దైవత్వంతో ఐక్యం చేసే సమగ్రమైన మార్గాన్ని అందిస్తుంది. ఇది మానవునిలోని సుప్తశక్తులను జాగృతం చేసి, అత్యున్నత ఆధ్యాత్మిక అనుభూతిని కలిగించే ఒక ఉన్నతమైన తాంత్రిక మార్గం.

వ్యాపార సమస్యల నివారణకు శక్తివంతమైన లక్ష్మీ ప్రయోగం..............!!

వ్యాపార సమస్యల నివారణకు శక్తివంతమైన లక్ష్మీ ప్రయోగం..............!!

వ్యాపారంలో ఎదురయ్యే సవాళ్లు, ఆటంకాలు తొలగిపోయి, అదృష్టం, లాభాలు, విజయం సిద్ధింపజేయడానికి లక్ష్మీ ప్రసన్నత అత్యవసరం. ఈ శక్తివంతమైన లక్ష్మీ తంత్ర పరిహారం ఆర్థిక సమస్యలు, వ్యాపారంలో పోటీదారుల వలన ఏర్పడే సమస్యలు, వృద్ధి లేకపోవడం, వినియోగదారుల కొరత, అమ్మకాలు తగ్గడం, ప్రభుత్వ విభాగాలు, అధికారులతో తలెత్తే ఇబ్బందులు వంటి అనేక వ్యాపార సంబంధిత సమస్యలను తొలగించి, పురోగతిని అందించడంలో సహాయపడుతుంది.

ప్రయోగ సమయం & తయారీ.......

ఈ పరిహారం 10 రోజుల పాటు నిరంతరంగా చేయాలి. దీనిని ప్రారంభించడానికి ఏదైనా శుభ తిథి ఉన్న బుధవారం ఉత్తమమైనది.

ఆవశ్యక వస్తువులు:

 * తెల్ల ఆవాలు: సుమారు 200 గ్రాములు (పళ్ళెం నిండేంత).

 * పసుపు రంగు లక్ష్మీ గవ్వలు: 6.

 * కపిల రంగు (గోధుమ రంగు) లక్ష్మీ గవ్వలు: 6.

   * గమనిక: లక్ష్మీ గవ్వలు పూజా సామాగ్రి దుకాణాలలో లేదా అమెజాన్, ఫ్లిప్‌కార్ట్ వంటి ఆన్‌లైన్ వెబ్‌సైట్లలో లభిస్తాయి.

 * పసుపు కొమ్ముల మాల: 1 (జపించడానికి).

* గమనిక: పసుపు కొమ్ముల మాల దొరకకపోతే, పొడవైన పసుపు కొమ్ములను తీసుకుని మీరే దండగా కట్టుకోవచ్చు. సుమారు 50 పసుపు కొమ్ములతో మాల తయారు చేసుకుంటే జపించడం సులువుగా ఉంటుంది.

 * పసుపు రంగు చాప లేదా వస్త్రం: మీరు కూర్చుని పూజ చేయడానికి.

 * పూజా సామాగ్రి: చందనం/పసుపు, కుంకుమ, పువ్వులు, తమలపాకులు, వక్కలు, అరటిపండ్లు, కొబ్బరికాయ, అగరబత్తులు, నువ్వుల నూనె లేదా నెయ్యితో వెలిగించడానికి మట్టి దీపాలు, నైవేద్యం కోసం ఏదైనా తీపి పదార్థాలు లేదా బెల్లం ముక్కలు.

ప్రయోగ విధానం (దశలవారీగా)........

పై వస్తువులన్నీ సిద్ధం చేసుకున్న తరువాత, ఈ ప్రయోగాన్ని మీ ఇంటి పూజా మందిరంలో లేదా మరేదైనా పరిశుభ్రమైన, ప్రశాంతమైన ప్రదేశంలో ప్రారంభించాలి.

 * ఆసనం ఏర్పాటు: పసుపు రంగు చాప లేదా పసుపు రంగు వస్త్రంపై సుఖాసనంలో కూర్చోవాలి.

 * పళ్ళెం స్థాపన: ఒక చెక్క పీఠంపై (అందమైన ఆసనం) మట్టి, గాజు, రాగి లేదా వెండితో చేసిన పళ్ళెం ఉంచండి.

 * ఆవాలు పరచడం: పళ్ళెంలో తెల్ల ఆవాలను పళ్ళెం అడుగు భాగం కనబడకుండా, సమానంగా పరచండి.

 * గవ్వలు ఉంచడం: తెల్ల ఆవాలపై 6 పసుపు రంగు లక్ష్మీ గవ్వలు మరియు 6 కపిల రంగు లక్ష్మీ గవ్వలను ఉంచండి.

 * పూజ ప్రారంభం:

   * పళ్ళెనికి, లక్ష్మీ గవ్వలకు చందనంతో లేదా పసుపుతో బొట్లు, ఆపై కుంకుమ బొట్లు పెట్టండి.

   * లక్ష్మీదేవికి ఇష్టమైన పువ్వులు, తమలపాకులు, వక్కలు, అరటిపండ్లు, కొబ్బరికాయ సమర్పించండి.

   * అగరబత్తులు వెలిగించి ధూపం చూపండి.

   * నువ్వుల నూనె లేదా నెయ్యితో వెలిగించిన మట్టి దీపాలను (కనీసం ఒకటి) వెలిగించండి.

   * నైవేద్యం కొరకు ఏదైనా తీపి పదార్థాలు (ఉదాహరణకు, పరమాన్నం, లడ్డు) లేదా బెల్లం ముక్కలను సమర్పించండి.

   * మీ శక్తికి, స్తోమతకు తగ్గట్టుగా సాధారణమైన పూజ చేసి, మంగళ హారతులతో ముగించండి. పూజ ఎన్ని ఉపచారాలతో చేయాలి అనే నిర్బంధం లేదు; ముఖ్యమైనది భక్తి శ్రద్ధలు.

మంత్ర జపం.......

పూజ అనంతరం, ఈ క్రింద ఇచ్చిన శక్తివంతమైన మంత్రాన్ని 1000 సార్లు జపించాలి.

మంత్రం:

" ఓం హ్రీం లక్ష్మీ దౌర్భాగ్య నాశిని, సౌభాగ్య ప్రదాయని శ్రీం స్వాహా "

జపం చేసే విధానం:

 * మీరు సమకూర్చుకున్న పసుపు కొమ్ముల మాలను ఉపయోగించి జప సంఖ్యను లెక్కించాలి.

 * ఉదాహరణకు, మీ మాలలో 50 పసుపు కొమ్ములు ఉంటే, రోజుకు 20 మాలలు (20 మాలలు x 50 కొమ్ములు = 1000 జపాలు) జపించడం ద్వారా 1000 మంత్ర జపాన్ని పూర్తి చేయవచ్చు.

 * ప్రతి రోజూ పూజ మరియు మంత్ర జపం ఒకే సమయానికి, స్థిరంగా చేయడం చాలా ముఖ్యం. ఇది పరిహారం యొక్క ప్రభావాన్ని పెంచుతుంది.

ముగింపు & నిమజ్జనం......

10 రోజుల పాటు పూజ మరియు మంత్ర జపం పూర్తి చేసిన తరువాత, 11వ రోజు ఉదయం పూజ అనంతరం, ఈ పరిహారంలో ఉపయోగించిన తెల్ల ఆవాలు, పసుపు రంగు మరియు కపిల రంగు లక్ష్మీ గవ్వలను ఒక వస్త్రంలో కట్టి, ఒక నది, సముద్రం, కాలువ లేదా సరస్సులోని ప్రవహించే నీటిలో నిమజ్జనం చేయాలి.

ఈ శక్తివంతమైన లక్ష్మీ తంత్ర ప్రయోగం మీ వ్యాపార సమస్యలన్నింటినీ తొలగించి, మీరు కోరుకున్న విధంగా మీ వ్యాపారం అభివృద్ధి చెందడానికి, సిరిసంపదలతో వర్థిల్లడానికి లక్ష్మీదేవి అనుగ్రహం లభిస్తుంది అని నమ్ముతారు.

శూద్ర_యోగులు వివరాలతో.. సహా..క్లుప్తంగా..!

శూద్ర_యోగులు వివరాలతో.. సహా..క్లుప్తంగా..! 

అన్ని సమస్యలకు సనాతన ధర్మమే కారణమని ప్రచారం చేయడం వల్లనే కొన్ని సిద్ధాంతాలు నిలదొక్కుకుంటున్నాయి.

ఈ సిద్ధాంతాల ఉనికినే ఆధారంగా చేసుకుని, కొన్ని రాజకీయ ఏజెండాలు, మతాలు  తమతమ ప్రాభవానికి అనుకూలంగా..... జనసమీకరణ వాదాలను నిర్మించుకుంటున్నాయి. ఈ వాదనల్ని నిలబెట్టుకోవాలంటే, హిందుత్వంపై తప్పక దోషారోపణ చేయాల్సిన కుట్ర అవసరం అవుతుంది.

అందులో ప్రాథమిక కుట్ర.... " సామాజిక దురాచారాలను హిందుత్వానికి అంటగట్టడం! " 

అవును, సామాజిక వివక్షల్ని ఖచ్చితంగా ఖండించాలి. అవి రూపుమాపబడాలి. కానీ, వాటిని ప్రోత్సహించనిది, అంతేకాదు వాటిని స్వయంగా సవాలు చేసిన తత్వమే హిందుత్వం.

ఇది తట్టుకోలేని బౌద్ధ, ఇస్లామిక్, క్రైస్తవ శాసనాధికారులు భారతీయ ధర్మాన్ని తక్కువచేయాలన్న ధ్యేయంతో అనేక అనువాదాలు, వ్యాఖ్యానాలు చేయించారు. ఉద్దేశపూర్వకంగా అర్థవకృత్యాలు చేసి, సామాజిక దురాచారాలను భారతీయ తత్వానికి ముడివేసే నాటకాలు ప్రదర్శించారు.

కానీ..... భారతీయ ధర్మం DNA లాగ హిందువుల అంతరాత్మలో ఉంది.

పరమతసహనం, దేశభక్తి, సర్వమానవ సౌభ్రాతృత్వం... ఇవన్నీ నేర్పని మతాల ప్రభావం తాత్కాలికం.

శాశ్వతమైనది సనాతన భారతీయత మాత్రమే.

కాబట్టి.... భారతీయ ధర్మం యొక్క అసలైన సందేశాన్ని మనం అర్థం చేసుకుందాం.

శూద్ర సాధువుల త్యాగాలను, సాధనను గౌరవించండి. హిందుత్వం అంటే సామాజిక వివక్ష అని రాసేవాళ్లు... చరిత్రను వక్రీకరించేవాళ్లు మాత్రమే. 

అసత్య ప్రచారాలను తిరస్కరించి.... ఐక్యతకు దారి తీసే మార్గాన్ని ఎంచుకుందాం.

శాశ్వత విభజనకు దారి ఇచ్చింది కేవలం నవీన CASTE SYSTEM మాత్రమే.

1871 తర్వాత, బ్రిటిష్ రాజ్యాంగం హిందూ సమాజాన్ని కస్టమైజ్ CASTE SYSTEM  వైపు లాక్కెళ్లింది.

అది హిందూ ధర్మశాస్త్రాల ఆధారంగా కాదు, బ్రిటిష్ శాసనాధికారుల అవసరాల ఆధారంగా తయారైన rigid classification.

ఈ rigid caste నిర్మాణం ద్వారా మాత్రమే శాశ్వత విభజన జరగగలిగింది. చరిత్ర ఆధారాలు ఉన్నాయి. ఇదే విభజనకు మూల కారణం.

బౌద్ధులు, అంబేద్కరైట్స్ చెబుతున్నట్టు బ్రాహ్మణులు మాత్రమే వేదాలను చెప్పగలరు, మిగిలిన వర్గాలకు ఆధ్యాత్మికత నిషిద్ధం అనే వాదన అసత్యం అని తేలిపోతుంది. 

భారత చరిత్ర లో వేదాలు బ్రాహ్మణులకు మాత్రమే కాదని పుష్కలమైన ఆధారాలు ఉన్నాయి.

సనాతన ధర్మంలో ఆధ్యాత్మికత, విద్య, విజ్ఞానానికి కులం ఎన్నడూ అడ్డుకాలేదు.

ఈ మాటను నిరూపించడానికే  క్రింద శూద్ర సాధువుల జాబితాను మీ ముందు ఉంచుతున్నాను. 

ఇందులో శుద్రులు మాత్రమే కాదు, శూద్ర-బ్రాహ్మణ మిశ్రమ నేపథ్యాలు కలిగిన మహర్షులు కూడా ఉన్నారు.

ప్రతి వ్యక్తి గురించి వారి జాతి, కులం, శాఖ, కూర్పులు, ప్రాముఖ్యతలు సంక్షిప్తంగా పేర్కొనడం జరిగింది. 

వారిని గుర్తు చేద్దాం. గౌరవించుదాం. నిజాలను బయటపెడదాం..!   - శ్రీ మీనాక్షి  (సేకరణ) 

1. చరణ్ పాల్ (బెంగాలీ, పాలదూడి వృత్తి, వైష్ణవ  సాహెబ్ధాని): సాహెబ్ధానీ వైష్ణవ శాఖ స్థాపకుడైన దుఖిరామ్ పాల్ శిష్యుడు; భక్తి సంప్రదాయంలో ముఖ్యపాత్ర.

2. చౌడయ్య (కన్నడ, పడవ నడిపేవాడు, శైవ  లింగాయతు): బసవ శిష్యుడు; లింగాయతు సంప్రదాయంలో శివభక్తిని వ్యాప్తి చేశారు.

3. దాదు దయాళ్ (గుజరాతీ, దారాలు వడికే వృత్తి, వైష్ణవ  నిర్గుణ సంప్రదాయం): దాదు పంత్ స్థాపకుడు; హిందూ–ముస్లిం ఐక్యతకు పాటుపడ్డారు.

4. దండి (తమిళం, భూమి త్రవ్వే వృత్తి, శైవ): తమిళ శైవ భక్తిలో ప్రాముఖ్యం ఉన్న సాధువు.

5. దయాళ్ సింఘా (మైథిలీ, పడవ నడిపేవాడు): భాగల్పూర్ ప్రాంతంలో పూజించబడే సాధువు; స్థానిక భక్తి సంప్రదాయంలో ప్రాముఖ్యత.

6. దేవర దాసిమయ్య (కన్నడ, జులాయి వృత్తి, శైవ  లింగాయతు): బసవ శిష్యుడు; లింగాయతు సంప్రదాయంలో సమానత్వ సందేశం పంచారు.

7. ధనుర్దాసు (తమిళం, దాస్య వృత్తి, వైష్ణవ  శ్రీ వైష్ణవ): రామానుజుని శిష్యుడు; శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయంలో భక్తి సాధన.

8. ధోయి (బెంగాలీ, జులాయి వృత్తి, వైష్ణవ): సుభాషిత రచయిత; బెంగాల్ రాజు లక్ష్మణ్ సేన్ ఆస్థానంలో ప్రముఖుడు.

9. దోహర కక్కాయ (కన్నడ, శిల్పి వృత్తి, శైవ  లింగాయతు): బసవ శిష్యుడు; శివభక్తితో సాధన చేసిన లింగాయతు సాధువు.

10. దుఖిరామ్ పాల్ (బెంగాలీ, పాలదూడి వృత్తి, వైష్ణవ – సాహెబ్ధాని): సాహెబ్ధానీ వైష్ణవ శాఖ స్థాపకుడు; ముస్లింలను కూడా శిష్యులుగా తీసుకున్న విశిష్ట వ్యక్తి.

11. ఎడైక్కదార్ (తమిళం, గోపాలకుడు, శైవ): పద్దెనిమిది సిద్ధర్లలో ఒకరు; శైవ సాధనలో ప్రత్యేకత.

12. ఎనాదినాథ్ (తమిళం, తాటి చెట్టు వృత్తి, శైవ): శైవ సిద్ధ సంప్రదాయంలో ప్రముఖమైన తమిళ సాధువు.

13. ఏనాత్ (తమిళం, ఖడ్గవీరుడు, శైవ): శక్తి సాధనలో నిమగ్నమైన శైవ సాధువు.

14. గాడ్గే మహారాజ్ (మరాఠీ, రైతు వృత్తి, వైష్ణవ): విఠల భక్తుడు; ప్రజల్లో సామాజిక చైతన్యం పెంపొందించిన గురువు.

15. గోపాబాయి (మరాఠీ, బంగారు వృత్తి, వైష్ణవ  వార్కరి): విఠల భక్తురాలు; అభంగాలు రచించిన కీర్తనకారిణి.

16. గోరఖ్‌నాథ్ (ఒరియా, మత్స్యకారుడు / రైతు, శైవ – నాథ్ సంప్రదాయం): నాథ్ సంప్రదాయ స్థాపకుడు; బౌద్ధ, తాంత్రిక సంప్రదాయాలలోనూ గౌరవించబడిన సాధువు.

17. గోరోబా కుంభార్ (మరాఠీ, కుంకుడు వృత్తి, వైష్ణవ): విఠల భక్తుడు; సర్వజన శ్రేయస్సు కోసం జీవించిన వార్కరి సంత సాధువు.

18. గులాబ్రావు మహారాజ్ (మరాఠీ, రైతు వృత్తి, శైవ): అంధుడైనా వేదాలు బోధించిన బ్రాహ్మణేతర గొప్ప జ్ఞానసాధకుడు.

19. కనుదాస్ (మైథిలీ, పడవ నడిపేవాడు): స్థానిక భక్తి సంప్రదాయంలో గొప్ప ముని; భాగల్పూర్ ప్రాంతంలో గుర్తింపు.

20. కాయలవీర్ (మైథిలీ, పడవ నడిపేవాడు): మిథిలా ప్రాంతంలో స్థానిక భక్తి సంప్రదాయాన్ని రక్షించిన సాధువు.

21. గుండన్ రాల్ (మరాఠీ, రౌల్ వృత్తి, వైష్ణవ–మహానుభవ): మహానుభావ వైష్ణవ శాఖ స్థాపకుడు, చంగ్‌దేవ్ రాల్ గురువు.

22. గుండయ్య (కన్నడ, పాటర్ వృత్తి, శైవ లింగాయత్): బసవ శిష్యుడు, లింగాయత్ సంప్రదాయంలో శివ భక్తి సాధన చేశారు.

23. హడపడ్ రేచన్న (కన్నడ, మంగలి వృత్తి, శైవ–లింగాయత్): బసవ శిష్యుడు, శివ భక్తితో సమానత్వ సందేశం వ్యాప్తి చేశారు.

24. ఇలక్కులక్కన్రార్ (తమిళం, షానార్ వృత్తి, శైవ): శైవ సాధనలో ప్రముఖుడు.

25. జగన్నాథ్ మహితి (ఒరియా, కరణ్ వృత్తి, వైష్ణవ): వైష్ణవ భక్తి సంప్రదాయంలో సాధన చేశారు.

26. ఝాన్కివిర్ (మైథిలి, పడవ నడిపే వృత్తి, వైష్ణవ): భాగల్పూర్‌లో పూజించబడే స్థానిక భక్తి సంప్రదాయ సాధువు.

27. కబీర్ (హిందీ, జులాహా వృత్తి, వైష్ణవ నిర్గుణ సంప్రదాయం): కబీర్ పంత్ స్థాపకుడు, హిందూ–ముస్లిం ఐక్యతను ప్రోత్సహించిన గొప్ప సాధువు.

28. కహార్ (హిందీ, నీటి మాళకుడు, వైష్ణవ): విష్ణు భక్తుడు, వైష్ణవ సంప్రదాయంలో సాధన చేశారు.

29. కాకా భూసుందర్ (అహోమి, రచయిత, వైష్ణవ): భూసుండి రామాయణం రచించిన రామ భక్తుడు.

30. కాలా కుంభార్ (మరాఠీ, కుమ్మరి వృత్తి, వైష్ణవ): విఠల భక్తుడు, వైష్ణవ సాధనలో ప్రముఖుడు.

31. కాలియన్ (తమిళం, చమురు తయారీ వృత్తి, శైవ): శైవ సాధనలో భక్తితో సేవ చేసిన తమిళ సాధువు.

32. కమలముని (తమిళం, కురవర్ వృత్తి, శైవ): పద్దెనిమిది సిద్ధర్లలో ఒకరు, శైవ సాధనలో ప్రముఖుడు.

33. కనకదాస్ (కన్నడ, కురుబ/బేడ వృత్తి, వైష్ణవ): కృష్ణ భక్తుడు, కన్నడ సాహిత్యంలో కీర్తనలు రచించిన గొప్ప సాధువు.

34. కాంచీపూర్ణ (తమిళం, ఆలయ సేవకుడు, వైష్ణవ): యమునాచార్య శిష్యుడు, వరదరాజుడికి సేవ చేయడంలో ప్రముఖుడు.

35. కందాడై రామానుజ దాసర్ (తమిళం, శ్రీ వైష్ణవ): రామానుజ శిష్యుడు, శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయంలో సాధన చేశారు.

36. కనుదాస్ (మైథిలి, పడవ నడిపే వృత్తి, వైష్ణవ): భాగల్పూర్‌లో పూజించబడే స్థానిక భక్తి సంప్రదాయ సాధువు.

37. కాశీనాథ్ మహితి (ఒరియా, కరణ్ వృత్తి, వైష్ణవ): జీవ గోస్వామి రచనల్లో ప్రస్తావించబడిన వైష్ణవ సాధువు.

38. కయలవీర్ (మైథిలి, పడవ నడిపే వృత్తి, వైష్ణవ): భాగల్పూర్‌లో పూజించబడే స్థానిక సాధువు.

39. కేతయ్య (కన్నడ, బుట్టలు తయారుచేసే వృత్తి, శైవ–లింగాయత్): బసవ శిష్యుడు, శివ భక్తి సాధన చేశారు.

40. కిన్నారి బామయ్య (కన్నడ, సంగీతకారుడు, శైవ–లింగాయత్): బసవ శిష్యుడు, శివ భక్తితో సంగీతంలో భక్తిసాధన చేశారు.

41. కోల సంతయ్య (కన్నడ, లింగాయత్, శైవ): బసవ శిష్యుడు, లింగాయత్ సంప్రదాయంలో శివ భక్తి సాధన చేశారు.

42. కోటయ్య (కన్నడ, బురుద్ వెదురు కార్మికుడు, శైవ-లింగాయత్): శివ భక్తితో లింగాయతు సంప్రదాయాన్ని అనుసరించిన సాధువు.

43. కుబా (పంజాబీ, కుంభార్ కుమ్మరి వృత్తి, వైష్ణవ): వైష్ణవ సంప్రదాయ సాధువు.

44. కుబేర్ సర్కార్ (బెంగాలీ, గోపా వృత్తి, వైష్ణవ–సాహెబ్ధాని): చరణ్ పాల్ వారసుడు, సాహెబ్ధానీ సంప్రదాయంలో సాధన చేశారు.

45. కుక్కుటి సిద్ధ (అహోమి, శైవ): మినానాథ్ తో సన్నిహితంగా, మత్స్యేంద్రనాథ్‌కు ప్రేరణగా నిలిచిన సాధువు.

46. కుమారి మొల్ల (తెలుగు, కుమ్మరి వృత్తి, వైష్ణవ): రామాయణం రచించిన రామ భక్తురాలు.

47. కురిప్పుతోందర్ (తమిళం, వన్నన్ వాషర్‌మన్ వృత్తి, శైవ): శైవ సంప్రదాయంలో ప్రముఖ సాధువు.

48. మాధవ కండలి (అహోమి, హిరా వృత్తి, వైష్ణవ): శంకర్ దేవ్ శిష్యుడు, ఏకాశరణ వైష్ణవ ధర్మాన్ని బోధించారు.

49. మడివాల్ మాచయ్య (కన్నడ, వాషర్‌మన్ వృత్తి, శైవ–లింగాయత్): బసవ శిష్యుడు, శివ భక్తితో సేవ చేసిన లింగాయత్ సాధువు.

50. మాంగై ఆళ్వార్ (తమిళం, కల్లా వృత్తి, వైష్ణవ): పెరియ తిరుమొళి (1084 పద్యాలు), తిరు కురున్ తండగం (20 పద్యాలు) రచించిన కృష్ణ భక్తుడు.

51. మారనేర్ నంబి (తమిళం, పహ్కామా వృత్తి, వైష్ణవ): యమునాచార్య శిష్యుడు, మారనేర్-నంబి-చరిత్రం రచించారు.

52. మతంగా (మంగలి వృత్తి, శైవ): తపస్సు ద్వారా బ్రాహ్మణ స్థితిని సాధించిన శైవ సాధువు.

53. మాతంగి (మంగలి వృత్తి, శైవ/శాక్త): మతంగ ముని కుమార్తె, దుర్గా రూపంగా పూజించబడ్డ భక్తి చిహ్నం.

54. మత్స్య అవతారం (మత్స్యకారుడు వృత్తి, వైష్ణవ): విష్ణువు అవతారంగా భావింపబడే ఈ రూపం, సత్యవ్రత మనును వరద నుండి రక్షించింది.

55. మత్స్యేంద్రనాథ్ (మత్స్యకారుడు, శైవ నాథ్ సంప్రదాయం): నాథ్ సంప్రదాయ స్థాపకుడు, బౌద్ధ, తాంత్రిక, శైవ, వైష్ణవ సంప్రదాయాల్లో ప్రాధాన్యం.

56. మేపా భగత్ (గుజరాతీ, కుంభార్ వృత్తి, వైష్ణవ): గబినాథ్ శిష్యుడు, గుజరాతీ భక్తులకు ప్రేరణగా నిలిచారు.

57. మినానాథ్ (అహోమి, మత్స్యకారుడు, శైవ–నాథ్ సంప్రదాయం): మత్స్యేంద్రనాథ్‌కు ప్రేరణగా, నాథ్ పంథాకు శిష్యులను అందించిన గురువు.

58. మున్నా దాస్ (హిందీ, గోల్డ్‌స్మిత్ వృత్తి, వైష్ణవ అపపంతి): అపపంతి శాఖ స్థాపకుడు, రామ భక్తుడు.

59. ముర్ఖా (తమిళం, జూదగాడు, శైవ): తప్పు మార్గం నుంచి మారి శివభక్తి వైపు నడిచిన సాధువు.

60. ముటుకురియార్ (తమిళం, సేంకుంట  వీవర్ వృత్తి, శైవ): ఇలన్కురియార్ సోదరుడు, శైవ సాధనలో జీవించిన సాధువు.

61. నంబి ఎరు తిరువడైయ దాసర్ (తమిళం, షానార్  తాటి చెట్లు తొక్కేవాడు, శ్రీ వైష్ణవ): రామానుజ శిష్యుడు, శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయంలో భక్తి చేశాడు.

62. నామ్దేవ్ (మరాఠీ, శింపి చేనేత వృత్తి, వైష్ణవ  వార్కరి): విఠోబా భక్తుడు, అభంగ్‌లు రచించిన కృష్ణుని భక్తుడు.

63. నమ్మాళ్వార్ (తమిళం, వ్యవసాయ కుటుంబం, వైష్ణవ): తిరువాయ్మొళి సహా అనేక గ్రంథాల రచయితగా ప్రముఖ ఆళ్వార్.

64. నందనార్ (తమిళం, పులయ వ్యవసాయ శ్రామికుడు, శైవ): 63 నాయనార్లలో ఒకరు, శివ భక్తితో నిలిచిన విశేష సాధువు.

65. నారహరి సోనార్ (మరాఠీ, బంగారుబడి వృత్తి, వైష్ణవ): కృష్ణునికి అభంగ్‌లు రచించిన విఠల భక్తుడు.

66. నారాయణ గురు (మలయాళం, ఎజ్హవ వృత్తి, శైవ): శైవ తత్వాన్ని బోధించిన కేరళలోని ధ్యానయోగా సాధకుడు.

67. నీలకంద నాయనార్ (తమిళం, కలలర్ మట్టిపాత్రల వృత్తి, శైవ): 63 నాయనార్లలో ఒకరు, శివభక్తిలో నిలిచారు.

68. నీలన్ (తిరుమంగై ఆళ్వార్) (తమిళం, కుయవన్  పత్రికా/మట్టివృత్తి, వైష్ణవ): రాజవంశీయుడు, వైష్ణవ భక్తిగా ఆళ్వార్‌గా కీర్తించబడ్డాడు.

69. నేసర్ నాయనార్ (తమిళం, నేసవాడు, శైవ): 63 నాయనార్లలో ఒకరు, శివ భక్తితో జీవితాన్ని గడిపాడు.

70. నిలజంతయల్పనన్ (తమిళం, పనన్  సంగీతకారుడు, శైవ): శైవ సంప్రదాయంలో సంగీతంతో భక్తిని వ్యాపకం చేసినవాడు.

71. నిష్కులనంద దాస్ (గుజరాతీ, బడుగు  వృత్తికుడు, వైష్ణవ – స్వామినారాయణ): 20 గ్రంథాలు, 3000 పద్యాలు రచించిన స్వామినారాయణ భక్తుడు.

72. నులియ చందయ్య (కన్నడ, నూలు తీయే వృత్తి  రోప్ మేకర్, శైవ – లింగాయత్): బసవ శిష్యుడు, లింగాయతు సంప్రదాయంలో ఉన్నత స్థానం పొందాడు.

73. పంబట్టి సిద్ధర్ (తమిళం, కౌహెర్డ్  పశుపోషణ వృత్తి, శైవ): పద్దెనిమిది సిద్ధర్లలో ఒకరు, నాగశక్తి సాధనలో నిపుణుడు.

74. పంప (తమిళం, బార్బర్ వృత్తి): మతంగ ముని కుమార్తెగా గుర్తింపు పొందిన సన్యాసినిగా జీవించింది.

75. పన ఆళ్వార్ (తమిళం, పనన్ సంగీతకారుడు, వైష్ణవ): రంగనాథుని భక్తుడు, ఆళ్వార్ కవిత్వం ద్వారా భక్తి చాటాడు.

76. పిల్లై ఉరంగ విల్లి దాసర్ (తమిళం, మల్ల యోధ వృత్తి, వైష్ణవ): శ్రీరంగనాథునిపై ప్రేమతో ఉన్న విశిష్ట ఆళ్వార్.

77. పొనజ్జి బాల (మరాఠీ, గోపాలకుడు  పాలదూదు వృత్తి, వైష్ణవ): కృష్ణ కథలు, లావణి రచనలు చేసిన మారాఠీ భక్తుడు.

78. పోతులూరి వీరబ్రహ్మం (తెలుగు, విశ్వకర్మ వృత్తి ): అన్ని కులాల శిష్యులను స్వీకరించిన దార్శనికుడు.

79. పులిపని సిద్ధర్ (తమిళం, వేటగాడు  హంటర్ వృత్తి, శైవ): పద్దెనిమిది సిద్ధర్లలో ఒకరు, శైవ యోగ సాధనలో నిపుణుడు.

80. పురుషోత్తమ దాస్ (ఒరియా, కౌహెర్డ్ పాల ఉత్పత్తిదారు, వైష్ణవ): దుతియ-ఓస, గంగా మహాత్మ్య, గుండిచ బిజే వంటి రచనలు చేసిన కవి.

81. రామానంద రాయ (ఒరియా, కరణ కైస్త వర్గం, వైష్ణవ): ఒరిస్సాలో కృష్ణ భక్తి ప్రచారకుడు, బెంగాల్‌లోనూ వైష్ణవ సంప్రదాయాన్ని వ్యాప్తి చేశాడు.

82. రమన్న (కన్నడ, మేకల పెంపకదారు, శైవ  లింగాయత్): బసవ శిష్యుడు, శివ భక్తితో జీవించాడు.

83. రామానుజ దాసర్ (తమిళం, కమ్మలర్  శిల్పి వృత్తి, వైష్ణవ): రామానుజుని శిష్యుడు, శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయంలో భక్తిగా గుర్తింపు పొందాడు.

84. రామి జనాబాయి (మరాఠీ, గృహ పనిమనిషి, వైష్ణవ): నామ్దేవ్ ఇంట్లో సేవ చేస్తూ, రామునిపై వాత్సల్య భక్తితో కీర్తనలు రచించిన సాధ్వి.

85. రవాల్‌దాస్ (మైథిలీ, దుడ్డుగాడు  వాషర్‌మన్ వృత్తి, శైవ): భాగల్పూర్ ప్రాంతంలో పూజింపబడే స్థానిక శైవ భక్తుడు.

86. రేవన సిద్ధేశ్వర (కన్నడ, కురుబ గొర్రెల కాపరివృత్తి, శైవ): శివుడి అవతారంగా పరిగణించబడే లింగాయత్ సంప్రదాయ సాధువు.

87. రోమహర్షణ (సూత వంశజుడు): పురాణకథకుడు, ఇతిహాసాల్లో కీలక పాత్రధారి, వేద పురాణాలను వ్యాక్యానించినవాడు.

88. రోమ సిద్ధర్ (తమిళం, కురా మత్స్యకారుడు, శైవ): పద్దెనిమిది సిద్ధర్లలో ఒకరు, శైవయోగ సాధనలో నిపుణుడు.

89. సచ్చిదానంద (మరాఠీ, నాయి గబ్బిలవాడు, దత్త సంప్రదాయం): దత్తాత్రేయ ఉపాసకుడు, మహారాష్ట్రలో ప్రసిద్ధుడు.

90. సైనా న్హావి (మరాఠీ, నాయి  క్షౌరకుడు, వైష్ణవ): కృష్ణునిపై అభంగ్‌లు రచించిన విఠల భక్తుడు.

91. శాక్య (తమిళం, పెల్టార్ వృత్తి, శైవ): శైవ సంప్రదాయంలో తపస్సు చేసి సాధన చేసినవాడు.

92. శంబుక (శైవ): వేదాధ్యయనం చేసిన శూద్ర సాధువు. రామాయణంలో ఉన్న కథకు భిన్నంగా, శైవ సంప్రదాయంలో పూజింపబడే ఉపాధ్యాయుడు.

93. సరళ దాస్ (ఒరియా, శూద్ర కవి, వైష్ణవ): ఒరియా మహాభారత రచయిత, భక్తికవితా పరంపరలో ప్రముఖుడు.

94. షష్టం స్వామి (గుజరాతీ, రబారి అంటే పశుపోషకులు, వైష్ణవ): రామునిపై విగ్రహాలను ప్రతిష్ఠించి, సాధన చేసి ప్రసిద్ధి చెందినవాడు.

95. సవత మాలి (మరాఠీ, తోటమాలి, వైష్ణవ): విఠోబాకు అభంగ్‌లు రచించిన మహారాష్ట్ర భక్తి కవులు.

96. సిద్ధరామేశ్వర మహారాజ్ (మరాఠీ, రైతు కుటుంబం, శైవ): నిసర్గ దత్త తత్వాన్ని బోధించిన శైవయోగి.

97. శివప్రకాశర్ సిద్ధర్ (తమిళం, గుర్తింపు కుల వివరాలు లేవు): అరుళ్ నమచ్చివాయర్ శిష్యుడు, సిద్ధ సంప్రదాయంలో మేధావి సాధువు.

98. శ్రీరాముడు (అహోమి, కైవర్త... జాలరి వృత్తి, వైష్ణవ  ఏకశరణధర్మం): శంకర్ దేవ్ శిష్యుడు, వైష్ణవ మార్గాన్ని బోధించాడు.

99. సుందరానందర్ (తమిళం, అగముడయార్... రెడ్డి వృత్తి, శైవ): పద్దెనిమిది సిద్ధర్లలో ఒకరు, శైవ తపస్సులో స్థిరత పొందినవాడు.

100. తను పాల్ (బెంగాలీ, మహిష్య... వ్యవసాయ వృత్తి, తాంత్రిక): తాంత్రిక సాధనలో నిపుణుడైన సాధువు.

101. తిరుమళిగై తేవర్ (తమిళం, శైవ): పద్దెనిమిది సిద్ధర్లలో ఒకరు, బోగర్ శిష్యుడు.

102. తుకారాం (మరాఠీ, మోరే అంటే చిన్న వస్తువుల వ్యాపారి, వైష్ణవ): విఠోబా భక్తుడు, కృష్ణునిపై అభంగ్‌లు రచించిన ప్రసిద్ధ భక్త కవి.

103. తుక్డోజీ మహారాజ్ (మరాఠీ, కున్బి.. రైతు వృత్తి, శైవ): భక్తి గీతాలు రచించిన శైవ సాధువు.

104. ఉగ్రస్రవ సౌతి (వేద కాలం, వైష్ణవ): పురాణ కథకుడు, రోమహర్షణుడి కుమారుడు.

105. వైకుండ స్వామికల్ (తమిళం, అజ్ఞాత వృత్తి, వైష్ణవ): అయ్యావళి భక్తులచే విష్ణు అవతారంగా గౌరవించబడ్డారు.

106. వలంరం (గుజరాతీ, కున్బి – రైతు వృత్తి, వైష్ణవ): భోజ భగత్ శిష్యుడు, జలరామ్ బాపు గురుభ్రాత.

107. అఖో (గుజరాతీ, గోల్డ్స్‌మిత్, వైష్ణవ – నిర్గుణ భక్తి): "అఖే గీత" రచయిత, కబీర్ మార్గాన్ని అనుసరించినవాడు.

108. అచ్యుతానంద (ఒరియా, గోపాలకుడు, వైష్ణవ): పంచశాఖ వేదికగా రచనలు చేసిన కవి, కమ్మార్లకు, కైవర్తులకూ ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శి.

109. అనిరుధ్ (అహోమి, అజ్ఞాత వృత్తి, వైష్ణవ  మోమారియా శాఖ): మోమారియా పంథ స్థాపకుడు, అహోం సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటులో పాల్గొన్న వ్యక్తి.

110. అప్పన్న (కన్నడ, మంగలి , శైవ  లింగాయత): బసవ శిష్యుడు, లింగపూజలో నిబద్ధత కలిగిన సాధువు.

111. అంబిగర చౌడయ్య (కన్నడ, బోటు వాడు  నావికుడు, శైవ  లింగాయత): బసవణ్ణ శిష్యుడు, పల్లెటూరి ప్రజల భక్తి ప్రతినిధి.

112. అయిదక్కి మారయ్య (కన్నడ, ధాన్యం దించేవాడు, శైవ లింగాయత): సామాన్య వృత్తిలో ఉండి శివపథాన్ని అనుసరించిన బసవుడి శిష్యుడు.

113. అల్గై (తమిళం, అజ్ఞాత వృత్తి, శైవ): శైవ తపస్సులో నిబద్ధత కలిగిన సాధువు.

ఆదిపట్టన్ (తమిళం, మత్స్యకారుడు, శైవ): 63 నాయనార్లలో ఒకరు, శివుడి భక్తుడు.

114. చాంగ్‌దేవ్ రౌల్ (మరాఠీ, అజ్ఞాత వృత్తి, వైష్ణవ  మహానుభవ పంథ): గుండన్ రౌల్ శిష్యుడు, మహానుభవ సంప్రదాయ ప్రచారకుడు.

115. బడిహోరి బ్రహ్మయ్య (కన్నడ, కౌహెర్డ్, శైవ  లింగాయత): బసవణ్ణ శిష్యుడు, మేకల కాపరి వృత్తిలో ఉండి లింగధ్యానంలో మునిగిపోయినవాడు.

116. బలదేబ్ మహితి (ఒరియా, కరణ.. కైస్త వృత్తి, వైష్ణవ): వైష్ణవ సంప్రదాయ ప్రచారకుడు, కృష్ణ భక్తుడు.

117. బలరామ్ దాస్ (ఒరియా, బౌరి శ్రమజీవి వర్గం, వైష్ణవ): పంచశాఖలో ప్రముఖుడు, జగన్నాథునిపై రచనలు చేసిన భక్త కవి.

118. బాచి రాజయ్య (కన్నడ, వడ్రంగి కార్పెంటర్ వృత్తి, శైవ  లింగాయత): బసవుడికి శిష్యుడు, శివ భక్తితో జీవితాన్ని గడిపినవాడు.

119. బాదల్నాయక్ (మైథిలి, తైలవాడు తేలి వృత్తి): భాగల్పూర్ ప్రాంతంలో పూజింపబడే స్థానిక భక్తుడు.

120. బార్సియాడనో (మైథిలి, పల్లకీ మోసేవాడు): స్థానిక భక్తి సంప్రదాయంలో గౌరవింపబడే సాధువు, శ్రమికుల భక్తిని ప్రతినిధీకరించినవాడు.

121. బుల్లా సాహిబ్ ( భాష : హిందీ) 

జాతి: కున్బి (పట్టణ వ్యవసాయ జాతి)

భక్తి మార్గం: వైష్ణవ

విశిష్టత: నామస్మరణ ద్వారా భక్తి సాధన చేశాడు.

122. బోగర్ సిద్ధర్ (భాష/ప్రాంతం: తమిళనాడు) 

జాతి: గోల్డ్‌స్మిత్/పాటర్, భక్తి మార్గం: శైవ

విశిష్టత: సిద్ధ విజ్ఞానాన్ని చైనా వరకు వ్యాప్తి చేశాడు. పళని మురుగన్ ఆలయంలో సమాధి ఉంది.

123. భీమ ధిబారా ( భాష/ప్రాంతం: ఒడిశా) 

జాతి: ధిబారా (జాలరి) భక్తి మార్గం: వైష్ణవ

విశిష్టత: కపటపాష రచించాడు, మహాభారతాన్ని లోతుగా వ్యాఖ్యానించాడు.

124. భోజ భగత్ నచబ్ఖా ( భాష/ప్రాంతం: గుజరాత్) 

జాతి: కున్బి..... భక్తి మార్గం: వైష్ణవ

విశిష్టత: కృష్ణ భక్తి, కీర్తనలు చర్చించారు. జలారాం బాపా గురువు.

#శూద్ర_బ్రాహ్మణ_మిశ్రమ_వంశస్థులు_లేదా_దాసి_కుమారులు_అయిన_ధార్మిక_మహర్షులు

125. ఐత్రేయ మహిదాస

వంశం: శూద్ర తల్లి, బ్రాహ్మణ తండ్రి

విశిష్టత: ఐత్రేయ బ్రాహ్మణం, ఐత్రేయ అరణ్యక రచయిత, ఋగ్వేదానుబంధిత చింతన.

126. ధన్వంతరి

వంశం: శూద్ర దాసి కుమారుడు

విశిష్టత: ఆయుర్వేద పితామహుడు, ఋషి దీర్ఘతమాస్ కుమారుడు.

127. ధుగ్ర థామస్

వంశం: దాసి కుమారుడు

విశిష్టత: వేద ద్రష్ట, ఋషిత్వాన్ని సాధించిన దాసి కుమారుడు.

128. ఘోష

వంశం: కక్షివత్ కుమార్తె

విశిష్టత: ఋగ్వేదంలో మంత్ర ద్రష్ట, మహిళా ఋషి.

129. జమదగ్ని

వంశం: శూద్ర తల్లి (సత్యవతి), బ్రాహ్మణ తండ్రి

విశిష్టత: వేద ఋషి, పరశురాముని తండ్రి.

130. కాక్షివత్

వంశం: దాసి కుమారుడు

విశిష్టత: ఋగ్వేద మంత్రద్రష్ట , బ్రహ్మవాదిని.

131. కౌశిక ముని

వంశం: శూద్ర తల్లి కుమారుడు

విశిష్టత: ఋషి స్థానం పొందిన ఋగ్వేద మంత్రద్రష్ట.

132. కవాషా ఐలుషా

వంశం: దాసి కుమారుడు

విశిష్టత: ఋగ్వేదంలో మంత్రాలను దర్శించాడు, ప్రజ్ఞాపరుడు.

133. వేదవ్యాస (కృష్ణ ద్వైపాయన)

వంశం: తల్లి  జాలరి (సత్యవతి), తండ్రి  ఋషి (పరాశర) 

విశిష్టత: మహాభారత రచయిత, వేదాల క్రమీకరణ, భగవద్గీత సంకలనం.

134. మతంగ ముని

వంశం: శూద్ర తండ్రి, బ్రాహ్మణ తల్లి

విశిష్టత: రాముని గురువు, శబరిలో భక్తి దీపం వెలిగించిన ఋషి.

135. నారద ముని

వంశం: పనిమనిషి కుమారుడు (ఋషిపురాణ ప్రస్తావన)

విశిష్టత: భక్తి మార్గ ప్రారంభకుడు, నారద భక్తిసూత్ర రచయిత.

136. వత్స

వంశం: శూద్ర తల్లి పుత్రుడు

విశిష్టత: ఋగ్వేద మంత్రద్రష్ట, కణ్వ వంశీయుడు.

137. విశ్వామిత్ర

వంశం: తల్లి శూద్ర (సత్యవతి)

విశిష్టత: తపస్సు ద్వారా బ్రహ్మర్షి స్థాయి పొందిన క్షత్రియుడు.

138. యవనాచార్యుడు

వంశం: తల్లి శూద్ర, తండ్రి బ్రాహ్మణ

విశిష్టత: వైదిక విద్యావంతుడు, విదేశీ వంశీయుడు అయినా ధర్మ నిష్టుడుగా ఉన్న ఋషి.

లోకాః సమస్తాః సుఖినో భవంతు

ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః

ఇలా ప్రతి సోమవారం శివుడిని పూజిస్తే... రుణ బాధలు వదిలిపోతాయ్...

ఇలా ప్రతి సోమవారం శివుడిని పూజిస్తే... 

రుణ బాధలు వదిలిపోతాయ్...

శివుడి ఆజ్ఞ లేనిదే చీమైనా కుట్టదు అని అంటారు. అంటే ఈ సృష్టిలో జరిగే ఏ చర్యకైనా, ఏ కార్యానికైనా శివుని ఆజ్ఞ లేనిదే అది ముందుకు నడవదు. మనకున్న ఎనిమిది దిక్కులకు అష్టదిక్పాలకుడు శివుడు. నవగ్రహాలకు ఆయనే అధిపతి. ఆ పరమశివుని కరుణ ఉంటే ఎలాంటి గ్రహదోషమైనా మనల్ని పట్టి పీడించదు. ఆ మహేశ్వరునికి సోమవారం అంటే చాలా ఇష్టం. సోమవారం శివుడి పూజతో అనేక శుభ ఫలితాలు కలుగుతాయి. ఉమా అంటే మహేశ్వరితో కూడిన వాడైన పరమేశ్వరుడు. సోమవారం ఉమామహేశ్వరులను పూజిస్తే అష్టైశ్వర్యాలు కలుగుతాయి. మనకున్న దారిద్ర్యము, సమస్యలు పోవాలంటే శివుడిని ఈవిధంగా పూజించాలి.

 

1. సోమవారం ముందుగా తలస్నానం చేయాలి. ఆ తరువాత పార్వతీపరమేశ్వరుల పటానికి గంధం రాసి బొట్టుపెట్టి దీపారాధన చెయ్యాలి. పూలు సమర్పించుకోవాలి. తరువాత శివాష్టకం చదువుతూ విభూదిని సమర్పించాలి.

 

2. పూజానంతరం పరమశివునికి నైవేధ్యంగా నేతితో తాలింపు వేసిన దద్దోజనం సమర్పించాలి. ఇలా ప్రతి సోమవారం చేయడం వల్ల అప్పుల బాధలు, ఆర్థికపరమైన సమస్యలు తొలగిపోయి ఐశ్వర్యవంతులు అవుతారు. ముఖ్యంగా దేవునికి పూజ చేసినా, ప్రసాదం పెట్టినా ఏకాగ్రమైన మనసుతో చేయాలి. అప్పుడే ఆ భగవంతుడు స్వీకరిస్తాడు.

 

3. మూడు ఆకులు కలిగిన బిల్వపత్రం శివుని మూడు కనులకు చిహ్నం. అంతేకాదు త్రిశూలానికి సంకేతం కూడా. ఈ బిల్వపత్రాన్ని  శివునికి సమర్పించడం వల్ల దారిద్ర్యం తొలగిపోతుంది.

 

4. ఏ పండైనా శివునికి ప్రసాదంగా పెట్టవచ్చు. అయితే శివునికి ప్రీతికరమైనది వెలగపండు. ఇది దీర్ఘాయిష్షును సూచిస్తుంది. ఈ పండుని స్వామికి సమర్పించడం వల్ల శుభం చేకూరుతుంది. 

 

5. ఉమామహేశ్వరులను వేకువ జామున పూజించడం వల్ల ఎక్కువ ఫలితాన్ని పొందవచ్చు.

కాశీ - కర్కోటక నాగుడు-కర్కోటేశ్వర లింగం

కాశీ - కర్కోటక నాగుడు-కర్కోటేశ్వర లింగం 

స్కంద పురాణంలోని కాశీ ఖండంలో ఈ కర్కోటక నాగుని మహిమ మరియు కర్కోటేశ్వర లింగం యొక్క వర్ణన జ్యేష్ఠేశ్వర లింగం చుట్టూ ఉన్న వివిధ తీర్థాల గురించి” విశదంగా పరిచయం చేస్తుంది.

కర్కోటకుడు అనే నాగుడు నవనాగల్లో (అనంత, వాసుకి, తక్షక, కర్కోటక, శంఖ, పింగళ, పద్మ, మహాపద్మ, కంబల) ఒకరు 

బ్రహ్మదేవుని ఆజ్ఞతో, కర్కోటకుడు మహామాయా సమక్షంలో ఉన్న శివలింగాన్ని స్తుతించాడు.

శివుడు ఆనందించి ప్రీతిచెంది “ధర్మనిష్ఠులై ధర్మాలను ఆచరిస్తున్న నాగులను ఎవరూ నాశనం చేయలేరు " అని వరం ఇచ్చాడు.

ఆ తర్వాత కర్కోటకుడు మహాశివుని సేవించి ఆ లింగంలో లయమయ్యాడు, 

అందుకే ఆ లింగాన్ని “కర్కోటేశ్వర” అంటారు.

ఆ యొక్క లింగ మహిమ స్తోత్రాలలో 

కర్కోటనామా నాగోస్తి గంధర్వేశ్వరపూర్వతః।

తత్ర కర్కోటవాపీ చ లింగం కర్కోటకేశ్వరమ్॥

తస్యాం వాప్యాం నరః స్నాత్వా కర్కోటశం సమర్థ్య చ।

కర్కోటనాగమారాధ్య నాగలోకే మహీయతే॥

గంధర్వేశ్వర లింగం తూర్పున ఉన్న కర్కోటక అనే నాగుడు నివసించు ప్రదేశములో కర్కోట వాపీ అనే పవిత్ర బావి ఉంది. అక్కడ స్నానం చేసి, కర్కోటేశ్వరుని పూజించినవాడు నాగ లోకంలో మహత్యాన్ని పొందతాడు.

కర్కోటనాగో యైర్దృష్టస్తద్వాప్యాం విహితోదకైః।

క్రమతే న విషం తేషాం దేహే స్థావరజంగమమ్॥

ఎవరు కర్కోటక నాగుని దర్శించాక ఆ బావి నీటితో స్నానం చేస్తారో, వారి శరీరానికి స్థావర జంగమ విషాలు (జంతువుల లేదా వృక్ష మూలక విషాలు) సమీపించవు.

ఇంద్రేశాద్దక్షిణే భాగే శుభా కర్కోటవాపికా।

తత్ర వాపీజలే స్నాత్వా దృష్ట్వా కర్కోటకేశ్వరం॥

నాగానామాధిపత్యం తు జాయతే నాత్ర సందేహః।।

అక్కడ బావిలో స్నానం చేసి కర్కోటేశ్వరుని దర్శించినవారు సందేహమేమీ లేకుండా నాగాధిపతులు అవుతారు.

సంవత్సరంలో ఒకసారి మాత్రమే ఈ కర్కోటక వాపిని తెరుస్తారు 

శ్రావణ మాసంలో వచ్చే ఈ పవిత్ర నాగ పంచమి రోజు కోసం భక్తులు ఒక తపస్సుగా ఎదురు చూస్తారు 

ఆరోజున ఈ కర్కోటక వాపి (బావి) లోని నీటిని తీసి ఈ బావి లోతులలోని కర్కోటకేశ్వర శివలింగాన్ని దర్శనార్థం భక్తులు దిగి కర్కోటేశ్వర లింగ దర్శనాన్ని  చేసుకుంటారు.

కర్కోటకేశ్వర (నాగ్ కువా) బావిలోని నీటిని నాగ పంచమి రోజు మాత్రమే పరిమితంగా వదిలి, అందరికీ పూజా నిమిత్తం ఆ నీటిని తీసుకునేందుకు అనుమతిస్తారు. ఆదిత్యయోగీ.

ఈ నీరు శరీర శుద్ధికి మాత్రమే కాదు, విషనాశక శక్తి కలిగి ఉందని భక్తుల విశ్వాసం

ఆ పవిత్రమైన రోజున భక్తులు భక్తి శ్రద్ధలతో కర్కోటలింగాన్ని అభిషేకిస్తారు  

ఎంతటి భాగ్యమో కదా!

భక్తులు పంచామృత అభిషేకం, కర్పూర హారతి, నాగశ్లోక పారాయణలు తన్మయత్వం తో చేస్తారు.

కర్కోట లింగ దర్శనం వల్ల:

నాగదోష నివారణ,

విషజంతు భయం లేకపోవడం,

శరీరక మానసిక శాంతి లభిస్తాయని చెబుతారు.

ఈ కర్కోటక వాపి అని పిలవబడే బావిలో ఒక చైతన్య స్థలం ఉందని ఇది పతంజలి మహర్షి ధ్యాన స్థలమని కూడా చెబుతారు.

జ్యేష్ఠేశ్వర లింగాన్ని చుట్టూ వివిధ నాగ దేవతలు ఏర్పరిచిన శివలింగాలు 

వాసుకేశ్వరలింగం 

తక్షకేశ్వర లింగం , 

కర్కోటేశ్వర లింగం 

పింగళేశ్వర లింగం 

గంధర్వేశ్వర, 

ధుందుమరీశ్వర,

తదితర లింగాలు కూడా వున్నాయి.

ఓం కర్కోటేశ్వర లింగాయ నమః।

ఓం నాగశక్త్యవిషహరాయ నమః।

ఓం శివరూపధారిణే కర్కోటనాథాయ నమః॥

ఓం కర్కోటేశ్వరాయ నమః।

ఓం నమః శివాయ

 ఓం కర్కోటనాగేశ్వరాయ నమః 

కర్కోటకేశ్వర మహాదేవ ఆలయం (నాగ్ కువాన్, జైత్‌పురా, వారణాసి)..*

.

వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరి' లేదా శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవి అమ్మవారు

వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరి' లేదా శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవి అమ్మవారు

హిందువులచే పూజింపబడే ఒక దేవతామూర్తి. ప్రధానంగా గొమతి లేదా ఆర్య వైశ్యులు కులస్తులకు కులదేవత. ఈ కులస్తులు అధికంగా ఆంధ్ర ప్రదేశ్‌లోను, ఇంకా తమిళనాడు, కర్ణాటక రాష్ట్రాలలోను నివసిస్తున్నారు.వాసవీ మాతకు ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో కల పెనుగొండలో అతి పెద్ద దేవాలయము ఉంది. ఇక్కడ వైశ్యులు అధికం

మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి చెందిన వైస్రాయి 1921, 1931 మధ్య కాలంలో ఒక కమిషన్ వేసాడు. దాని ప్రకారం ప్రతి కులానికి తమ పేర్లలో కోరిన మార్పులు రిజిస్టర్ చేసుకునే వెసులుబాటు కల్పించబడింది. దానిని అనుసరించి వైశ్య అసోసియేషన్ (1905) వారు తమ పేరును గొమతి నుండి ఆర్యవైశ్యగా మార్చుకున్నారు. వీరు గోమాతను పూజించుట వల్ల వైశ్యులకు గోమతి అను పేరు వచ్చింది. ఉత్తరప్రదేశ్లో కూడా వైశ్యులకు గోమతి అను పేరు ఉంది. ఆర్య అంటే గొప్ప వంశస్థుడు అని అర్ధం. దీన్ని ఒక జాతికి సంబంధించిన పదంగా పరిగణించరాదు. వీరంతా ద్రావిడ సంతతికి చెందిన వారు. వీరిలో చాలామంది ద్రవిడ భాష అయిన తెలుగు మాట్లాడుతూ ద్రావిడ సంస్కృతిని పాటిస్తారు.[1]

శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవికి పలు ఆలయాలున్నాయి. వీటిలో ప్రసిద్ధి చెందిన శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవి ఆలయం ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలో పెనుగొండ అనే పట్టణంలో ఉంది. ఈ ఆలయంలో ఏడు అంతస్తులతో ఉన్న గాలి గోపురం వివిధ వర్ణాలతో,చక్కటి శిల్ప కళతో అలరారుతూ ఉంటుంది. ఇది వైశ్యులకు పవిత్ర క్షేత్రం. పెనుగొండ క్షేత్రాన్ని వైశ్యుల కాశీ గా భావిస్తారు.

ఈకథను గూర్చి కన్యకా పురాణములో మిక్కిలిగా ప్రస్తావించబడింది.దీని కర్త శ్రీ గురు భాస్కరాచార్యులు.ఈ పురాణము ముఖ్యముగా పెనుగొండ వైశ్యుల కుల ధర్మముల కట్టడి యొనర్చుట కుద్దేశించబడిన గ్రంథముగా కనబడుచున్నది.ఇందు చెప్పబడిన కథ సూక్ష్మముగా చెప్పబడింది.భగవంతుడైన శివుని ప్రేరణచే వైశ్యులు భూలోకమందలి పదునెనిమిది పట్టణములలో ఆవర్భవించిరి.పెనుగొండ వారిముఖ్య పట్టణము.మిగిలిన పదుహేడు పట్టణములు వరుసగా, ధర్మ, ధనద, పాంచాల, నిరవద్య, జననాధ, క్షీరకాసార, దెందులూర, ఏలూర, ఘంటశాల, త్రిగుణిత, ఘనభీమ, విశాఖ, కళింగ, నృశింహ, వీరనారాయణ,అచంట, సగరము. ఈ పురాణములో, కొన్ని శాసనముల ఉదహరించబడినాయి. వాటిలో తామరాడ శాసనము, బాపట్ల తాలూకాలోని పెదచెరుకూరు శిలాశాసనము, విష్ణువర్ధనుని ఇక్షుగ్రామ తామ్రశాసనములు చాళుక్యా కాలమునకు చెందిన విష్ణువర్ధనుని గురుంచి తెలుపుట వలన, ఈ కథకు సంబంధిన కాలము సా.శ.10-11వ శతాబ్దము అయివుండవచ్చును.

*🍀 వాసవి దేవి అమ్మ జననం*🍀

వేంగి దేశాన్ని ఏలే కుసుమ శ్రేష్టి వైశ్యులకు రాజు. ఈ ప్రాంతం విష్ణు వర్ధనుడు (విమలాదిత్య మహారాజు) ఆధీనంలో ఉండేది. సా.శ. 10, 11వ శతాబ్ధాలలో కుసుమ శ్రేష్టి సుమారు 18 పరగణాలను పెనుగొండను రాజధానిగా చేసుకుని పాలిస్తూ ఉండేవాదు. ఆయన,ఆయన భార్య కుసుమాంబ ఆదర్శ దంపతులుగా మెలిగి ప్రశాంతమైన జీవనం గడిపేవారు. శివుని (నాగేశ్వర స్వామి) ఆరాధన వారి దైనందిన జీవితంలో ఒక భాగంగా ఉండేది. వివాహం అయిన చాల సంవత్సరాలకి కూడా ఆ దంపతులకి సంతానం కలుగలేదు. రాజ్యానికి వారసులు లేక వారు చింతిచేవారు. ఎన్ని ప్రార్థనలు చేసినా, నోములు నోచినా వారి కోరిక తీరలేదు. అపుడు వారు తమ కుల గురువు అయిన భాస్కరాచార్యులను సంప్రదించగా, వారికి దశరథుడు చేసిన పుత్ర కామేష్టి యాగాన్ని చేయమని చెప్పారు.

ఒక పవిత్ర కాలంలో వారు ఆ యాగాన్ని తలపెట్టారు. దేవతలు అనుగ్రహించి యజ్ఞ ఫలాన్ని ప్రసాదించి, దాన్ని ఆరగిస్తే సంతాన ప్రాప్తి కలుగుతుంది అని చెప్పారు. భక్తి,శ్రధలతో దాన్ని ఆరగించిన కొన్ని దినాలకే కుసుమాంబ గర్భవతి అయినది. ఆమె గర్భవతిగా ఉండగా అనేక అసాధారన కోరికలు వ్యక్తపరిచేది. ఇది ఆమె భవిష్యత్తులో జనుల బాగోగుల కోసం పాటుపడే ఉత్తమ సంతానానికి జన్మనిస్తుంది అనుటకు సంకేతం.

వసంత కాలంలో సర్వత్రా ఆనందాలు నెలకొన్న వేళ వైశాఖ శుద్ధ దశమి,శుక్రవారం ఉత్తర నక్షత్రం,కన్య రాశిలో కుసుమాంబ కవల పిల్లలకి జన్మ ఇచ్చింది. వారిలో ఒకరు ఆడ పిల్ల,మరొకరు మగ పిల్లవాడు. అబ్బాయికి విరూపాక్ష అని అమ్మాయికి వాసవాంబ అని నామకరణం చేసారు. బాల్యం నుండి విరూపాక్షుడు భావి రాజుకు కావల్సిన అన్ని లక్షణాలను చూపేవాడు. వాసవి అన్ని కళలలోను ఆరితేరి, సంగీతం, తర్క శాస్త్రాలలో మక్కువ చూపేది.

భాస్కరాచార్యుల శిక్షణలో విరూపాక్షుడు వేదాలని అభ్యసించాదు. గుర్రపు స్వారి, విలువిద్య, కత్తి సాము మొదలైన యుద్ధ విద్యలను నేర్చుకున్నాడు. వాసవి అన్నికళలను,తర్క శాస్త్రాలను అభ్యసించి తెలివైన అమ్మాయిగా పేరు తెచ్చుకుంది.

*విష్ణు వర్ధనుడు*

విరూపాక్షుడు యుక్త వయసుకి రాగానే ఆలేరుకి చెందిన అరిధి శ్రేష్టి కుమార్తె అయిన రత్నావతిని వివాహం ఆడాడు. వివాహానికి విచ్చేసిన అతిధులందరూ త్వరలో వాసవి వివాహం కూడా ఇంత వైభవంగా జరుగుతుంది అని భావించారు.రాజరాజ నరేంద్రుడు తండ్రియైన చాళుక్య విష్ణువర్ధనుడు జైత్రయాత్ర ముగించికొని పెనుగొండ మీదుగా తన రాజధానియైన రాజమహేంద్రవరమునకు పోవుచున్నప్పుడు, విష్ణు వర్ధనుడు పెనుగొండకి విచ్చేయగా కుశుమ శ్రేష్టి ఆ రాజుకి ఆహ్వానం పలుకుతూ గొప్ప ఊరేగింపు ఏర్పాటు చేసి ఘనమైన వేదిక పై సన్మానాన్ని జరిపాడు. ఇంతలో విష్ణువర్ధునుడి దృష్టి జన సమూహంలో ఉన్న వాసవిపై పడింది. తొలిచూపులోనే ఆమెను గాఢంగా ప్రేమించాడు. ఆమె లేకుండా తాను బ్రతకలేనని భావించి ఆమెను వివాహమాడ నిశ్ఛయించాడు. ఆమె గురించి వివరాలు తెలుసుకోమని ఒక మంత్రిని పంపాడు. విష్ణువర్ధుని కోరిక కుశమ శ్రేష్టికి శరాఘాతం అయింది. ఆయన తన అంగీకారాన్ని తెలుపలేడు, అలా అని కాదనలేడు. దానికి కారణం ఆ రాజు అప్పటికే వివాహితుడు, వయసులో తన కూతురి కంటే చాల పెద్దవాడు, వారి కులాలలో అంతరం ఉంది. ఇవి తల్చుకుని ఆయన చాల ఒత్తిడికి లోనయ్యాడు. తన కుటుంబ సభ్యులతోను, స్నేహితులతోను చర్చించగా, అందరూ ఈ విషయంలో నిర్ణయాన్ని వాసవికే వదిలేయమని సలహా ఇచ్చారు. వాసవి తను జీవితాంతం కన్యగా ఉంటానని, ప్రాపంచిక విషయాలతో తనకి సంబంధం వద్దని తన నిర్ణయాన్ని కచ్చితంగా చెప్పేసింది.

కుశుమ శ్రేష్టి ఈ విషయాన్ని విష్ణువర్ధునుడికి వర్తమానాన్ని పంపాడు. దీనికి విపరీతంగా ఆగ్రహించిన ఆ రాజు తన సైన్యాన్ని పంపి బలవంతంగా అయినా వాసవిని తీసుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించాదు. ధైర్య సాహసాలు గల వైశ్యులు సామ, దాన, భేద, దండోపాయాలతో ఆ సేనను తిప్పికొట్టారు.

*కులస్థుల ప్రతిస్పందన*

పరికరాల పెట్టె

వికీపీడియా నుండి

వాసవీ మాత

'వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరి' లేదా శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవి అమ్మవారి అవతారంగా హిందువులచే పూజింపబడే ఒక దేవతామూర్తి. ప్రధానంగా గొమతి లేదా ఆర్య వైశ్యులు కులస్తులకు కులదేవత. ఈ కులస్తులు అధికంగా ఆంధ్ర ప్రదేశ్‌లోను, ఇంకా తమిళనాడు, కర్ణాటక రాష్ట్రాలలోను నివసిస్తున్నారు.వాసవీ మాతకు ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో కల పెనుగొండలో అతి పెద్ద దేవాలయము ఉంది. ఇక్కడ వైశ్యులు అధికం

మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి చెందిన వైస్రాయి 1921, 1931 మధ్య కాలంలో ఒక కమిషన్ వేసాడు. దాని ప్రకారం ప్రతి కులానికి తమ పేర్లలో కోరిన మార్పులు రిజిస్టర్ చేసుకునే వెసులుబాటు కల్పించబడింది. దానిని అనుసరించి వైశ్య అసోసియేషన్ (1905) వారు తమ పేరును గొమతి నుండి ఆర్యవైశ్యగా మార్చుకున్నారు. వీరు గోమాతను పూజించుట వల్ల వైశ్యులకు గోమతి అను పేరు వచ్చింది. ఉత్తరప్రదేశ్లో కూడా వైశ్యులకు గోమతి అను పేరు ఉంది. ఆర్య అంటే గొప్ప వంశస్థుడు అని అర్ధం. దీన్ని ఒక జాతికి సంబంధించిన పదంగా పరిగణించరాదు. వీరంతా ద్రావిడ సంతతికి చెందిన వారు. వీరిలో చాలామంది ద్రవిడ భాష అయిన తెలుగు మాట్లాడుతూ ద్రావిడ సంస్కృతిని పాటిస్తారు.[1]

శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవికి పలు ఆలయాలున్నాయి. వీటిలో ప్రసిద్ధి చెందిన శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవి ఆలయం ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలో పెనుగొండ అనే పట్టణంలో ఉంది. ఈ ఆలయంలో ఏడు అంతస్తులతో ఉన్న గాలి గోపురం వివిధ వర్ణాలతో,చక్కటి శిల్ప కళతో అలరారుతూ ఉంటుంది. ఇది వైశ్యులకు పవిత్ర క్షేత్రం. పెనుగొండ క్షేత్రాన్ని వైశ్యుల కాశీ గా భావిస్తారు.

ఈకథను గూర్చి కన్యకా పురాణములో మిక్కిలిగా ప్రస్తావించబడింది.దీని కర్త శ్రీ గురు భాస్కరాచార్యులు.ఈ పురాణము ముఖ్యముగా పెనుగొండ వైశ్యుల కుల ధర్మముల కట్టడి యొనర్చుట కుద్దేశించబడిన గ్రంథముగా కనబడుచున్నది.ఇందు చెప్పబడిన కథ సూక్ష్మముగా చెప్పబడింది.భగవంతుడైన శివుని ప్రేరణచే వైశ్యులు భూలోకమందలి పదునెనిమిది పట్టణములలో ఆవర్భవించిరి.పెనుగొండ వారిముఖ్య పట్టణము.మిగిలిన పదుహేడు పట్టణములు వరుసగా, ధర్మ, ధనద, పాంచాల, నిరవద్య, జననాధ, క్షీరకాసార, దెందులూర, ఏలూర, ఘంటశాల, త్రిగుణిత, ఘనభీమ, విశాఖ, కళింగ, నృశింహ, వీరనారాయణ,అచంట, సగరము. ఈ పురాణములో, కొన్ని శాసనముల ఉదహరించబడినాయి. వాటిలో తామరాడ శాసనము, బాపట్ల తాలూకాలోని పెదచెరుకూరు శిలాశాసనము, విష్ణువర్ధనుని ఇక్షుగ్రామ తామ్రశాసనములు చాళుక్యా కాలమునకు చెందిన విష్ణువర్ధనుని గురుంచి తెలుపుట వలన, ఈ కథకు సంబంధిన కాలము సా.శ.10-11వ శతాబ్దము అయివుండవచ్చును.

సంప్రదాయ గాథ

వాసవి దేవి జననం

వేంగి దేశాన్ని ఏలే కుసుమ శ్రేష్టి వైశ్యులకు రాజు. ఈ ప్రాంతం విష్ణు వర్ధనుడు (విమలాదిత్య మహారాజు) ఆధీనంలో ఉండేది. సా.శ. 10, 11వ శతాబ్ధాలలో కుసుమ శ్రేష్టి సుమారు 18 పరగణాలను పెనుగొండను రాజధానిగా చేసుకుని పాలిస్తూ ఉండేవాదు. ఆయన,ఆయన భార్య కుసుమాంబ ఆదర్శ దంపతులుగా మెలిగి ప్రశాంతమైన జీవనం గడిపేవారు. శివుని (నాగేశ్వర స్వామి) ఆరాధన వారి దైనందిన జీవితంలో ఒక భాగంగా ఉండేది. వివాహం అయిన చాల సంవత్సరాలకి కూడా ఆ దంపతులకి సంతానం కలుగలేదు. రాజ్యానికి వారసులు లేక వారు చింతిచేవారు. ఎన్ని ప్రార్థనలు చేసినా, నోములు నోచినా వారి కోరిక తీరలేదు. అపుడు వారు తమ కుల గురువు అయిన భాస్కరాచార్యులను సంప్రదించగా, వారికి దశరథుడు చేసిన పుత్ర కామేష్టి యాగాన్ని చేయమని చెప్పారు.

పెనుగొండలో కల వాసవీధామ్ వద్ద ఉన్న 30 అడుగుల వాసవీమాత విగ్రహము

ఒక పవిత్ర కాలంలో వారు ఆ యాగాన్ని తలపెట్టారు. దేవతలు అనుగ్రహించి యజ్ఞ ఫలాన్ని ప్రసాదించి, దాన్ని ఆరగిస్తే సంతాన ప్రాప్తి కలుగుతుంది అని చెప్పారు. భక్తి,శ్రధలతో దాన్ని ఆరగించిన కొన్ని దినాలకే కుసుమాంబ గర్భవతి అయినది. ఆమె గర్భవతిగా ఉండగా అనేక అసాధారన కోరికలు వ్యక్తపరిచేది. ఇది ఆమె భవిష్యత్తులో జనుల బాగోగుల కోసం పాటుపడే ఉత్తమ సంతానానికి జన్మనిస్తుంది అనుటకు సంకేతం.

వసంత కాలంలో సర్వత్రా ఆనందాలు నెలకొన్న వేళ వైశాఖ శుద్ధ దశమి,శుక్రవారం ఉత్తర నక్షత్రం,కన్య రాశిలో కుసుమాంబ కవల పిల్లలకి జన్మ ఇచ్చింది. వారిలో ఒకరు ఆడ పిల్ల,మరొకరు మగ పిల్లవాడు. అబ్బాయికి విరూపాక్ష అని అమ్మాయికి వాసవాంబ అని నామకరణం చేసారు. బాల్యం నుండి విరూపాక్షుడు భావి రాజుకు కావల్సిన అన్ని లక్షణాలను చూపేవాడు. వాసవి అన్ని కళలలోను ఆరితేరి, సంగీతం, తర్క శాస్త్రాలలో మక్కువ చూపేది.

భాస్కరాచార్యుల శిక్షణలో విరూపాక్షుడు వేదాలని అభ్యసించాదు. గుర్రపు స్వారి, విలువిద్య, కత్తి సాము మొదలైన యుద్ధ విద్యలను నేర్చుకున్నాడు. వాసవి అన్నికళలను,తర్క శాస్త్రాలను అభ్యసించి తెలివైన అమ్మాయిగా పేరు తెచ్చుకుంది.

విష్ణు వర్ధనుడు

విరూపాక్షుడు యుక్త వయసుకి రాగానే ఆలేరుకి చెందిన అరిధి శ్రేష్టి కుమార్తె అయిన రత్నావతిని వివాహం ఆడాడు. వివాహానికి విచ్చేసిన అతిధులందరూ త్వరలో వాసవి వివాహం కూడా ఇంత వైభవంగా జరుగుతుంది అని భావించారు.రాజరాజ నరేంద్రుడు తండ్రియైన చాళుక్య విష్ణువర్ధనుడు జైత్రయాత్ర ముగించికొని పెనుగొండ మీదుగా తన రాజధానియైన రాజమహేంద్రవరమునకు పోవుచున్నప్పుడు, విష్ణు వర్ధనుడు పెనుగొండకి విచ్చేయగా కుశుమ శ్రేష్టి ఆ రాజుకి ఆహ్వానం పలుకుతూ గొప్ప ఊరేగింపు ఏర్పాటు చేసి ఘనమైన వేదిక పై సన్మానాన్ని జరిపాడు. ఇంతలో విష్ణువర్ధునుడి దృష్టి జన సమూహంలో ఉన్న వాసవిపై పడింది. తొలిచూపులోనే ఆమెను గాఢంగా ప్రేమించాడు. ఆమె లేకుండా తాను బ్రతకలేనని భావించి ఆమెను వివాహమాడ నిశ్ఛయించాడు. ఆమె గురించి వివరాలు తెలుసుకోమని ఒక మంత్రిని పంపాడు. విష్ణువర్ధుని కోరిక కుశమ శ్రేష్టికి శరాఘాతం అయింది. ఆయన తన అంగీకారాన్ని తెలుపలేడు, అలా అని కాదనలేడు. దానికి కారణం ఆ రాజు అప్పటికే వివాహితుడు, వయసులో తన కూతురి కంటే చాల పెద్దవాడు, వారి కులాలలో అంతరం ఉంది. ఇవి తల్చుకుని ఆయన చాల ఒత్తిడికి లోనయ్యాడు. తన కుటుంబ సభ్యులతోను, స్నేహితులతోను చర్చించగా, అందరూ ఈ విషయంలో నిర్ణయాన్ని వాసవికే వదిలేయమని సలహా ఇచ్చారు. వాసవి తను జీవితాంతం కన్యగా ఉంటానని, ప్రాపంచిక విషయాలతో తనకి సంబంధం వద్దని తన నిర్ణయాన్ని కచ్చితంగా చెప్పేసింది.

కుశుమ శ్రేష్టి ఈ విషయాన్ని విష్ణువర్ధునుడికి వర్తమానాన్ని పంపాడు. దీనికి విపరీతంగా ఆగ్రహించిన ఆ రాజు తన సైన్యాన్ని పంపి బలవంతంగా అయినా వాసవిని తీసుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించాదు. ధైర్య సాహసాలు గల వైశ్యులు సామ, దాన, భేద, దండోపాయాలతో ఆ సేనను తిప్పికొట్టారు.

కులస్థుల ప్రతిస్పందన

ఇలాంటి విపత్కర పరిస్థితులలో కుశుమ శ్రేష్టి భాస్కరాచుర్యుల సమక్షంలో 18 నగరాలకి చెందిన 714 గోత్రాలకు చెందిన నాయకులతో అత్యవసర సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేసాడు. సమావేశంలో భిన్నాభిప్రాయాలు వచాయి. 102 గోత్రాలకు చెందిన ముఖ్యులు

పిరి కివారు ప్రతి రోజు మరణిస్తారు, పోరాడి మరణిస్తే ఒకేసారి మరణం సంభవిస్తుంది, కాబట్టి పోరాటమే సరైనది అని అభిప్రాయ పడగా, మిగిలిన 612 గోత్రాల వారు మాత్రం రాజుతో పెళ్ళి చేస్తేనే అందరికి మంచిది అని అభిప్రాయ పడ్డారు.

భాస్కరాచార్యులు మన ప్రాణాలు పోయినా సరే మన ఆత్మ గౌరవాన్ని కాపాడుకోవాలని అన్నారు. ఈ మాటలు కుశుమ శ్రేష్టికి మార్గదర్శక ప్రోత్సాహకాలుగా పనిచేసాయి. తన పక్షంలో కేవలం కొంత మంది మాత్రమే ఉన్నప్పటికి, తన కూతురిని రాజుకి ఇచ్చి ఎట్టి పరిస్థితులలోను పెళ్ళి చేయ రాదని నిశ్చయానికి వచ్చాడు. ఈ సంఘటనతో వైశ్యుల ఐకమత్యం దెబ్బతింది. రాజు మాత్రం దెబ్బతిన్న పాములా పగపట్టి, తన శత్రువులను తుదముట్టించడానికి, తన సమస్త సేనలను కూడదీసుకుని సంసిద్ధం అయ్యాడు. ఈ పరిణామాన్ని ఎదుర్కోవడానికి పెనుగొండలో ఉన్న 102 గోత్రాలకు సంబంధించిన వారు ఆయత్తమవుతున్నారు.

*🌹 వాసవి దేవి ప్రతిస్పందన*🌹

వాసవి ప్రవేశించి, అందరిని ఉద్దేశించి ఈ విధంగా అంది- "ఒక అమ్మాయి కోసం మనం అంతా రక్తం ఎందుకు చిందించాలి? మన స్వార్ధం కోసం సైనికుల జీవితాలని ఎందుకు అర్పించాలి? యుద్ధం అనే ఆలోచనను విరమిద్దాం. దానికి బదులు ఒక కొత్త పద్ధతిలో పోరాడదాం. అహింసా విధానంలో మనల్ని మనం అర్పించుకుందా. దృడ సంకల్పం, పట్టుదల ఉన్న వారు మాత్రమే ఈ పోరాటంలో పాల్గొన గలరు". వాసవి చెప్పిన విధానానికి తల్లిదండ్రులు అంగీకరించి ఆమెను అనుసరించడి నడవడానికి నిర్ణయించుకున్నారు.

*ఆత్మ బలిదానం*

వాసవీ మాత

'వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరి' లేదా శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవి అమ్మవారి అవతారంగా హిందువులచే పూజింపబడే ఒక దేవతామూర్తి. ప్రధానంగా గొమతి లేదా ఆర్య వైశ్యులు కులస్తులకు కులదేవత. ఈ కులస్తులు అధికంగా ఆంధ్ర ప్రదేశ్‌లోను, ఇంకా తమిళనాడు, కర్ణాటక రాష్ట్రాలలోను నివసిస్తున్నారు.వాసవీ మాతకు ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో కల పెనుగొండలో అతి పెద్ద దేవాలయము ఉంది. ఇక్కడ వైశ్యులు అధికం

మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి చెందిన వైస్రాయి 1921, 1931 మధ్య కాలంలో ఒక కమిషన్ వేసాడు. దాని ప్రకారం ప్రతి కులానికి తమ పేర్లలో కోరిన మార్పులు రిజిస్టర్ చేసుకునే వెసులుబాటు కల్పించబడింది. దానిని అనుసరించి వైశ్య అసోసియేషన్ (1905) వారు తమ పేరును గొమతి నుండి ఆర్యవైశ్యగా మార్చుకున్నారు. వీరు గోమాతను పూజించుట వల్ల వైశ్యులకు గోమతి అను పేరు వచ్చింది. ఉత్తరప్రదేశ్లో కూడా వైశ్యులకు గోమతి అను పేరు ఉంది. ఆర్య అంటే గొప్ప వంశస్థుడు అని అర్ధం. దీన్ని ఒక జాతికి సంబంధించిన పదంగా పరిగణించరాదు. వీరంతా ద్రావిడ సంతతికి చెందిన వారు. వీరిలో చాలామంది ద్రవిడ భాష అయిన తెలుగు మాట్లాడుతూ ద్రావిడ సంస్కృతిని పాటిస్తారు.[1]

శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవికి పలు ఆలయాలున్నాయి. వీటిలో ప్రసిద్ధి చెందిన శ్రీ వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరీ దేవి ఆలయం ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలో పెనుగొండ అనే పట్టణంలో ఉంది. ఈ ఆలయంలో ఏడు అంతస్తులతో ఉన్న గాలి గోపురం వివిధ వర్ణాలతో,చక్కటి శిల్ప కళతో అలరారుతూ ఉంటుంది. ఇది వైశ్యులకు పవిత్ర క్షేత్రం. పెనుగొండ క్షేత్రాన్ని వైశ్యుల కాశీ గా భావిస్తారు.

ఈకథను గూర్చి కన్యకా పురాణములో మిక్కిలిగా ప్రస్తావించబడింది.దీని కర్త శ్రీ గురు భాస్కరాచార్యులు.ఈ పురాణము ముఖ్యముగా పెనుగొండ వైశ్యుల కుల ధర్మముల కట్టడి యొనర్చుట కుద్దేశించబడిన గ్రంథముగా కనబడుచున్నది.ఇందు చెప్పబడిన కథ సూక్ష్మముగా చెప్పబడింది.భగవంతుడైన శివుని ప్రేరణచే వైశ్యులు భూలోకమందలి పదునెనిమిది పట్టణములలో ఆవర్భవించిరి.పెనుగొండ వారిముఖ్య పట్టణము.మిగిలిన పదుహేడు పట్టణములు వరుసగా, ధర్మ, ధనద, పాంచాల, నిరవద్య, జననాధ, క్షీరకాసార, దెందులూర, ఏలూర, ఘంటశాల, త్రిగుణిత, ఘనభీమ, విశాఖ, కళింగ, నృశింహ, వీరనారాయణ,అచంట, సగరము. ఈ పురాణములో, కొన్ని శాసనముల ఉదహరించబడినాయి. వాటిలో తామరాడ శాసనము, బాపట్ల తాలూకాలోని పెదచెరుకూరు శిలాశాసనము, విష్ణువర్ధనుని ఇక్షుగ్రామ తామ్రశాసనములు చాళుక్యా కాలమునకు చెందిన విష్ణువర్ధనుని గురుంచి తెలుపుట వలన, ఈ కథకు సంబంధిన కాలము సా.శ.10-11వ శతాబ్దము అయివుండవచ్చును.

సంప్రదాయ గాథ

వాసవి దేవి జననం

వేంగి దేశాన్ని ఏలే కుసుమ శ్రేష్టి వైశ్యులకు రాజు. ఈ ప్రాంతం విష్ణు వర్ధనుడు (విమలాదిత్య మహారాజు) ఆధీనంలో ఉండేది. సా.శ. 10, 11వ శతాబ్ధాలలో కుసుమ శ్రేష్టి సుమారు 18 పరగణాలను పెనుగొండను రాజధానిగా చేసుకుని పాలిస్తూ ఉండేవాదు. ఆయన,ఆయన భార్య కుసుమాంబ ఆదర్శ దంపతులుగా మెలిగి ప్రశాంతమైన జీవనం గడిపేవారు. శివుని (నాగేశ్వర స్వామి) ఆరాధన వారి దైనందిన జీవితంలో ఒక భాగంగా ఉండేది. వివాహం అయిన చాల సంవత్సరాలకి కూడా ఆ దంపతులకి సంతానం కలుగలేదు. రాజ్యానికి వారసులు లేక వారు చింతిచేవారు. ఎన్ని ప్రార్థనలు చేసినా, నోములు నోచినా వారి కోరిక తీరలేదు. అపుడు వారు తమ కుల గురువు అయిన భాస్కరాచార్యులను సంప్రదించగా, వారికి దశరథుడు చేసిన పుత్ర కామేష్టి యాగాన్ని చేయమని చెప్పారు.

పెనుగొండలో కల వాసవీధామ్ వద్ద ఉన్న 30 అడుగుల వాసవీమాత విగ్రహము

ఒక పవిత్ర కాలంలో వారు ఆ యాగాన్ని తలపెట్టారు. దేవతలు అనుగ్రహించి యజ్ఞ ఫలాన్ని ప్రసాదించి, దాన్ని ఆరగిస్తే సంతాన ప్రాప్తి కలుగుతుంది అని చెప్పారు. భక్తి,శ్రధలతో దాన్ని ఆరగించిన కొన్ని దినాలకే కుసుమాంబ గర్భవతి అయినది. ఆమె గర్భవతిగా ఉండగా అనేక అసాధారన కోరికలు వ్యక్తపరిచేది. ఇది ఆమె భవిష్యత్తులో జనుల బాగోగుల కోసం పాటుపడే ఉత్తమ సంతానానికి జన్మనిస్తుంది అనుటకు సంకేతం.

వసంత కాలంలో సర్వత్రా ఆనందాలు నెలకొన్న వేళ వైశాఖ శుద్ధ దశమి,శుక్రవారం ఉత్తర నక్షత్రం,కన్య రాశిలో కుసుమాంబ కవల పిల్లలకి జన్మ ఇచ్చింది. వారిలో ఒకరు ఆడ పిల్ల,మరొకరు మగ పిల్లవాడు. అబ్బాయికి విరూపాక్ష అని అమ్మాయికి వాసవాంబ అని నామకరణం చేసారు. బాల్యం నుండి విరూపాక్షుడు భావి రాజుకు కావల్సిన అన్ని లక్షణాలను చూపేవాడు. వాసవి అన్ని కళలలోను ఆరితేరి, సంగీతం, తర్క శాస్త్రాలలో మక్కువ చూపేది.

భాస్కరాచార్యుల శిక్షణలో విరూపాక్షుడు వేదాలని అభ్యసించాదు. గుర్రపు స్వారి, విలువిద్య, కత్తి సాము మొదలైన యుద్ధ విద్యలను నేర్చుకున్నాడు. వాసవి అన్నికళలను,తర్క శాస్త్రాలను అభ్యసించి తెలివైన అమ్మాయిగా పేరు తెచ్చుకుంది.

విష్ణు వర్ధనుడు

విరూపాక్షుడు యుక్త వయసుకి రాగానే ఆలేరుకి చెందిన అరిధి శ్రేష్టి కుమార్తె అయిన రత్నావతిని వివాహం ఆడాడు. వివాహానికి విచ్చేసిన అతిధులందరూ త్వరలో వాసవి వివాహం కూడా ఇంత వైభవంగా జరుగుతుంది అని భావించారు.రాజరాజ నరేంద్రుడు తండ్రియైన చాళుక్య విష్ణువర్ధనుడు జైత్రయాత్ర ముగించికొని పెనుగొండ మీదుగా తన రాజధానియైన రాజమహేంద్రవరమునకు పోవుచున్నప్పుడు, విష్ణు వర్ధనుడు పెనుగొండకి విచ్చేయగా కుశుమ శ్రేష్టి ఆ రాజుకి ఆహ్వానం పలుకుతూ గొప్ప ఊరేగింపు ఏర్పాటు చేసి ఘనమైన వేదిక పై సన్మానాన్ని జరిపాడు. ఇంతలో విష్ణువర్ధునుడి దృష్టి జన సమూహంలో ఉన్న వాసవిపై పడింది. తొలిచూపులోనే ఆమెను గాఢంగా ప్రేమించాడు. ఆమె లేకుండా తాను బ్రతకలేనని భావించి ఆమెను వివాహమాడ నిశ్ఛయించాడు. ఆమె గురించి వివరాలు తెలుసుకోమని ఒక మంత్రిని పంపాడు. విష్ణువర్ధుని కోరిక కుశమ శ్రేష్టికి శరాఘాతం అయింది. ఆయన తన అంగీకారాన్ని తెలుపలేడు, అలా అని కాదనలేడు. దానికి కారణం ఆ రాజు అప్పటికే వివాహితుడు, వయసులో తన కూతురి కంటే చాల పెద్దవాడు, వారి కులాలలో అంతరం ఉంది. ఇవి తల్చుకుని ఆయన చాల ఒత్తిడికి లోనయ్యాడు. తన కుటుంబ సభ్యులతోను, స్నేహితులతోను చర్చించగా, అందరూ ఈ విషయంలో నిర్ణయాన్ని వాసవికే వదిలేయమని సలహా ఇచ్చారు. వాసవి తను జీవితాంతం కన్యగా ఉంటానని, ప్రాపంచిక విషయాలతో తనకి సంబంధం వద్దని తన నిర్ణయాన్ని కచ్చితంగా చెప్పేసింది.

కుశుమ శ్రేష్టి ఈ విషయాన్ని విష్ణువర్ధునుడికి వర్తమానాన్ని పంపాడు. దీనికి విపరీతంగా ఆగ్రహించిన ఆ రాజు తన సైన్యాన్ని పంపి బలవంతంగా అయినా వాసవిని తీసుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించాదు. ధైర్య సాహసాలు గల వైశ్యులు సామ, దాన, భేద, దండోపాయాలతో ఆ సేనను తిప్పికొట్టారు.

కులస్థుల ప్రతిస్పందన

ఇలాంటి విపత్కర పరిస్థితులలో కుశుమ శ్రేష్టి భాస్కరాచుర్యుల సమక్షంలో 18 నగరాలకి చెందిన 714 గోత్రాలకు చెందిన నాయకులతో అత్యవసర సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేసాడు. సమావేశంలో భిన్నాభిప్రాయాలు వచాయి. 102 గోత్రాలకు చెందిన ముఖ్యులు

పిరి కివారు ప్రతి రోజు మరణిస్తారు, పోరాడి మరణిస్తే ఒకేసారి మరణం సంభవిస్తుంది, కాబట్టి పోరాటమే సరైనది అని అభిప్రాయ పడగా, మిగిలిన 612 గోత్రాల వారు మాత్రం రాజుతో పెళ్ళి చేస్తేనే అందరికి మంచిది అని అభిప్రాయ పడ్డారు.

భాస్కరాచార్యులు మన ప్రాణాలు పోయినా సరే మన ఆత్మ గౌరవాన్ని కాపాడుకోవాలని అన్నారు. ఈ మాటలు కుశుమ శ్రేష్టికి మార్గదర్శక ప్రోత్సాహకాలుగా పనిచేసాయి. తన పక్షంలో కేవలం కొంత మంది మాత్రమే ఉన్నప్పటికి, తన కూతురిని రాజుకి ఇచ్చి ఎట్టి పరిస్థితులలోను పెళ్ళి చేయ రాదని నిశ్చయానికి వచ్చాడు. ఈ సంఘటనతో వైశ్యుల ఐకమత్యం దెబ్బతింది. రాజు మాత్రం దెబ్బతిన్న పాములా పగపట్టి, తన శత్రువులను తుదముట్టించడానికి, తన సమస్త సేనలను కూడదీసుకుని సంసిద్ధం అయ్యాడు. ఈ పరిణామాన్ని ఎదుర్కోవడానికి పెనుగొండలో ఉన్న 102 గోత్రాలకు సంబంధించిన వారు ఆయత్తమవుతున్నారు.

వాసవి దేవి ప్రతిస్పందన

వాసవి ప్రవేశించి, అందరిని ఉద్దేశించి ఈ విధంగా అంది- "ఒక అమ్మాయి కోసం మనం అంతా రక్తం ఎందుకు చిందించాలి? మన స్వార్ధం కోసం సైనికుల జీవితాలని ఎందుకు అర్పించాలి? యుద్ధం అనే ఆలోచనను విరమిద్దాం. దానికి బదులు ఒక కొత్త పద్ధతిలో పోరాడదాం. అహింసా విధానంలో మనల్ని మనం అర్పించుకుందా. దృడ సంకల్పం, పట్టుదల ఉన్న వారు మాత్రమే ఈ పోరాటంలో పాల్గొన గలరు". వాసవి చెప్పిన విధానానికి తల్లిదండ్రులు అంగీకరించి ఆమెను అనుసరించడి నడవడానికి నిర్ణయించుకున్నారు.

ఆత్మ బలిదానం

వాసవి సూచనలను అనుసరించి, గోదావరి నది ఒడ్డున బ్రహ్మకుండం అనే పవిత్ర స్థలంలో రాజబటులు 103 అగ్ని గుండాలను ఏర్పాటు చేసారు. నగరం అంతా ఆ రోజు పండుగ వాతావరణంలో ఉంది. అప్పుడు వాసవి ఆ 102 గోత్రాలకు సంబంధించిన జంటలను ఉద్దేశించి మీరంతా నాతో పాటు మంటలలో దూకడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా అని అడిగితే వారంతా మనస్ఫూర్తిగా తమ సంసిద్ధతను వ్యక్తం చేసారు. వారు వాసవిని దేవుని అంశగా అనుమానించి, తమకి నిజ రూపాన్ని చూపమని కోరారు.

ఆమె నవ్వి తన నిజ స్వరూపాన్ని దేదీప్యమానమైన వెలుగుతో చూపించి నేను ఆది పరాశక్తి ఆర్యమహాదేవి యొక్క అవతరాన్ని అని చెప్పింది. ధర్మాన్ని నిల్పేందుకు, స్త్రీల గౌరవాన్ని కాపాడేందుకు, విష్ణువర్ధునుడిని అంతం చేసేందుకు, వైశ్యుల ఔదార్యాన్ని ప్రపంచానికి చాటేందుకు కలి యుగంలో జన్మించానని చెప్పింది. సతీదేవి తనకి జరిగిన అవమానానికి ప్రతిగా చితి మంటల్లో దూకినట్టుగానే నేను కూడా అగ్నిలోకి దూకి పుణ్య లోకాలని చేరుకుంటాను అని చెప్పింది. కుశుమ శ్రేష్టి గత జన్మలో సమాధి అనబడే గొప్ప ముని. ఆయన తన 102 గోత్రాలకు చెందిన బంధువులతో సహా మోక్షాన్ని కోరాడు. అందుకే మీ అందరిని కూడా ఆత్మ బలి దానానికి పురి కొల్పాను అని అంది. ఆమె అక్కడ చేరిన వారికి దేశ భక్తి, నిజాయితి, సమాజ సేవ, సహనం మొదలగు వాటి గురించి వివరించింది.

*విష్ణువర్ధనుడి మరణం*

ఆమె నోటి నుండి పవిత్ర వాక్కులు వెలువడగానే దేవి మానవ రూపంలో ప్రత్యక్షం అయింది. అప్పుడు వాళ్ళంతా తమ ఇష్ట దైవాలను తల్చుకుని అగ్ని గుండంలో దూకారు. విష్ణు వర్ధునుడికి దుశ్శకునాలు ఎదురైనప్పటికి తన సేనతో పెనుగొండ పొలిమేరాల్లో ప్రవేశించాడు. అప్పుడు చారులు అప్పటి వరకు జరిగిందంతా రాజుకి చెప్పారు. ఆ నిజాన్ని విని హృదయం ముక్కలైపోయింది. రక్తం కక్కుని అక్కడికక్కడే మరణించాడు. వాసవి చేసిన ఆత్మ త్యాగం, విష్ణువర్ధనుడి మరణం గురించి పట్టణం అంతా మార్మోగిపోయింది. విష్ణు వర్ధునుడి చర్యలను ఖండించి, ఒక నూతన శకానికి నాంది పలికిన వాసవి, ఆమె అనుచరులను కొనియాడారు.

*శ్రీ వాసవి దేవి వారసత్వం*

ఈ సంఘటన తెలుసుకున్న విష్ణువర్ధనుని కుమారుడు రాజ రాజ నరేంద్రుడు హుటా హుటిన పెనుగొండ పట్టణాన్ని చేరుకుని విలపించాడు. ఆ తర్వాత విరూపాక్షుడు అతన్ని ఈ విధంగా ఓదార్చాడు-"సోదరా, గతం నేర్పిన అనుభవాలు పాటంగా భవిష్యత్తును నిర్మించుకుందాం. మహా రక్తపాతం జరగకుండా వాసవి మన అందరిని రక్షించింది. ఆమె అహింసా సిద్ధాంతం ఉత్తమ ఫలితాలని ఇచ్చింది."

ఆ తర్వాత విరూపాక్షుడు భాస్కరాచార్యులు చెప్పిన విధంగా కాశీ, గయ వంటి అనేక పుణ్య క్షేత్రాలను దర్శించాడు. పెనుగొండ పుణ్య క్షేత్రంగా చేయడానికి అక్కడ 101 గోత్రాలకి గుర్తుగా శివ లింగాలని ప్రతిష్ఠించాడు. నరేంద్రుడు వాసవి గౌరవార్ధం ఒక విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు. అప్పటి నుండి వైశ్యులందరు వాసవి కన్యకా పరమేశ్వరిని వైశ్య కుల దేవతగా తలచి పూజలు చేయడం మొదలెట్టారు.

వాసవి జీవిత చరిత్ర అహింసను నమ్మినందుకు,మత విశ్వాసాన్ని నిలిపినందుకు,స్త్రీల ఆత్మ గౌరవాన్ని నిలిపినందుకు శాశ్వతంగా చరిత్రలో నిలిచిపోయింది. వైశ్యుల కీర్తిని విశ్వవ్యాప్తంగా వ్యాపించినందుకు గాను ఆమె ఎప్పటికి అజరామరం అయింది. ప్రాపంచిక సుఖాలను విస్మరించిన ఆమె వైశ్యుల మనసులలో ఒక విజేతగా,శాంతికి చిహ్నంగా ఎప్పటికి నిలిచిపోతుంది.

🌼☘️🌹🌻🍃🌺🌸🌷🌹🌻